Haftanın En Önemli Gününde İşe Geç Kalmak

Çalar saatin gece sahura kalkmak için mi yoksa işe gitmek için mi çaldığını anlayamadığım dakikalarda zihnimin 'sahur sahur sahur' diye ikna çabalarına şahit oldum. Galiba başarılıda oldu. Karnım pek aç değil ya :) kalkmasam nasıl olur dediğime göre kendi kendime, başarılı olmuştu uykucu zihin. Kalkmasam nasıl olurdu. İyi olurdu, kalkmadım. Fazla geçmeden artık yakalamamın imkanı olmayan servisimin şoförü biz gidiyoruz diye telefon açınca anladım. Aslında pek tok da değilmişim :) ve kalksaydım daha iyi olurmuş. Toplamda bir kaç saniyede evimden iş yerine kadar olan bütün yollar çift şerit olarak geçti henüz tam açılmamış gözlerimin önünden. O bir kaç saniye duruma göre iki saat bile sürebiliyordu gerçek hayatta. Gitmesem uyusam dedim vicdanım el vermedi. Sonra teknolojinin bütün nimetlerinden faydalanılmış olan, dışarıdaki sıcaklığı içeriye iki kat daha fazla yansıtma özelliğine sahip 'magirus' minibüslerle dediğim gibi hemen hemen iki saat içinde iş yerindeydim. 'O o o   hoşgeldiniz ' ler ve bilumum espriler :) arasında geçtim odama. Hala uykum var ve hala daha düşünüyorum. O alarm sahur için çalmamış mıydı ?